Dziecko w szpitalu

Drodzy Rodzice,

Odgrywacie najważniejszą rolę w życiu Waszego dziecka. Pamiętajcie jednak, że w tej trudnej dla Was sytuacji nie jesteście sami - możecie liczyć na naszą pomoc i wsparcie.

Zespół Psychologów
Szpitala Dziecięcego Polanki

Pobyt w szpitalu jest dla dziecka bardzo trudnym doświadczeniem i równie ciężką próbą dla jego rodziców. Jak możemy pomóc dziecku i sobie samym w tak trudnej sytuacji?

Oswoić szpital:

Szczera i dostosowana do wieku rozmowa z dzieckiem. Nie pozwól, aby szpital kojarzył się z karą, porzuceniem czy utratą miłości.

  • wyjaśnij, co to za miejsce, dlaczego musi tam zostać i co będzie się tam z nim działo. Dzieci znacznie lepiej współpracują z personelem szpitala, gdy wiedzą, co je czeka,
     
  • uczciwie odpowiadaj na wszystkie pytania, tłumacz własnymi słowami, prostym językiem, staraj się zawsze mówić dziecku prawdę- np., że może poczuć ból przy ukłuciu, który jednak szybko minie,
     
  • mniejszemu dziecku mogą w tym pomóc zabawy tematyczne np. odgrywanie scenek z życia szpitala, dawanie zastrzyku ukochanej lali, podawanie leków misiowi itp. Zawsze pamiętaj o tym, aby zabawa kończyła się pozytywnie- szczęśliwym powrotem do domu i rodziny,
     
  • pomocne mogą okazać się też książeczki lub bajki związane z tematyką szpitalną np. "Franklin idzie do szpitala",
     
  • nie zapomnij, pakując rzeczy dziecka, o jego ulubionej zabawce czy przytulance.

Pamiętaj:

  •  o realnych możliwościach swojej obecności przy dziecku, gdy nie zawsze jest to możliwe, proś o pomoc innych członków rodziny, dzwoń do swojego dziecka, możesz poprosić pielęgniarki o przekazywanie specjalnych liścików od Ciebie (np., serduszko lub uśmiechnięte słoneczko w kopercie)- chociaż Ciebie nie ma, to nie znaczy, że o nim nie myślisz,
     
  •  płacz dziecka jest naturalnym sposobem wyrażania lęku, żalu i bólu. Dlatego okazuj dziecku troskliwość i wsparcie, ale nie okazuj mu swojego niepokoju i łez. Lęk i niepewność to uczucia dobrze Ci znane, ale właśnie dla dobra Twojego dziecka staraj się zapanować nad swoimi emocjami - nie przenoś na dziecko swoich lęków o jego stan zdrowia,
     
  •  nie krytykuj przy swoim dziecku personelu medycznego, wyposażenia oddziału czy zasad tam panujących, to przecież dzięki Twojej postawie dziecko uczy się odpowiedniego podejścia do procesu leczenia oraz współpracy z personelem,
     
  •  o SOBIE - gdy czujesz się wyczerpany i przytłoczony szpitalnym otoczeniem masz prawo zrobić sobie przerwę i "zaczerpnąć oddechu". Minimum troski o siebie nie jest egoizmem, jest koniecznością - musisz przecież mieć siłę i energię na później.

Każdy pacjent przyjęty na oddział szpitalny ma zapewnioną całodobową opiekę medyczną, środki farmakologiczne oraz wyżywienie.

W zależności od wieku dziecka, w uzgodnieniu z personelem oddziału, rodzic może zaopatrzyć dziecko w niezbędnik pacjenta:

  • małe dziecko - środki pielęgnacyjne, pampersy, butelka ze smoczkiem, ulubiona przytulanka.
     
  • dzieci starsze - przybory toaletowe, dresy, piżama, dzieci w wieku szkolnym: zeszyty, książki i przybory szkolne.